H A N D L Ó W K A ”  im. Stanisława Staszica w Jeleniej Górze 58 – 500 Jelenia Góra, ul. 1 Maja 39/41 tel. (075) 64-23-900; fax. (075) 64-23-915
Zespól Szkół Licealnych i Zawodowych nr 2 w jeleniej Górze
Strona główna
Pobieralnia
Gastronomia
Aktualności
Rekrutacja
Dokumenty
Galeria
Handlówka
Biblioteka
Kadra
Kontakt
Osiągnięcia
Patron
Oferta Szkoły
Sport

 

 

 

 

 

 

 

Patron szkoły

                 Jest to krótka biografia - człowieka, który za życia nie zawsze zwracał na siebie życzliwą uwagę swego środowiska, nie zawsze był doceniany i rozumiany, ale po śmierci słusznie zaliczony został do rzędu tych, których nazywa się dumą i chlubą narodu. są ludzie, których los skazał na nieustanną walkę z rzeczywistością, ludzie którzy przerastają szarą codzienność swej epoki. tak to rodzą się wielcy społecznicy, wielcy reformatorzy, narzucający swe idee otoczeniu. W walce z twardą rzeczywistością ponoszą często ofiary. Niedocenieni i atakowani spełniają jednak misję budzicieli sumień ludzkich, są pionierami postępu tego właśnie grona buntowników wywodzi się mieszczanin rodem z Piły - Stanisław Staszic literaturze i nauce: polityk, geolog, myśliciel, statysta, filozof i prawodawca, w życiu: działacz świadomy swych celów, społecznik o wielkich wymiarach, mąż stanu, ojciec demokracji polskiej, ojciec wyzwolonych chłopów polskich. ma swoistą, oryginalną koncepcję świata, ludzi i spraw polskich. Zdobywa się na samodzielne myślenie i ono właśnie stanowi jego wielkość. Gardził wybujałym sentymentalizmem, przesadną uczciwością i chwilowym nastrojem, a kierował się zawsze rozsądkiem, mając na uwadze przede wszystkim dobro i interes swego narodu i państwa. Uważał, że przyszłość swojej ojczyzny buduje się na powszechnej oświacie, porządku, oszczędności i uczciwości. Był zwolennikiem silnej władzy rządowej, a w polityce zagranicznej zdecydowanym wrogiem prusactwa. W polityce wewnętrznej bronił praw stanów upośledzonych i widział potrzebę gospodarowania.
Dlatego też otwarcie możemy stwierdzić, że Stanisław Staszic - to nie romantyk - lecz wyjątkowo trzeźwy w swej politycznej i społecznej koncepcji racjonalista i realista. Po trzecim rozbiorze Polski był prekursorem pozytywistów, rzuca hasło pracy od podstaw, hasło odbudowy wewnętrznej. Równocześnie w dziełach swych staje się nauczycielem swego narodu, rozbudzając w nim instynkt społeczny. Stanisław Staszic żył w epoce, która była dla naszego kraju przełomową, ale zarazem nieszczęsną. Życie jego zamyka się w dwóch datach: urodzin 1755 i śmierci - 1826 (71 lat).
Dzieciństwo upływa mu jeszcze w Polsce wolnej i niepodległej, choć z każdym dniem staczającej się w przepaść.
W roku pierwszego rozbioru - 1772 ma 17 lat. Przeżyje następnie drugi i trzeci rozbiór, konfederacje radomską, targowicę i upadek niepodległości. Przeżyje także wielkie nadzieje związane z działalnością Sejmu Czteroletniego, uchwaleniem Konstytucji 3 Maja i przyszłość narodu. Ponadto sam bierze czynny udział w pracach zmierzających do ratowania upadającego narodu oraz wyprowadzenia go z mroków nieuctwa i wstecznictwa. To właśnie Stanisław Staszic obok Hugo Kołłątaja w naukach politycznych należy do czołówki europejskiej, bezpośrednio wpływając na wzrost temperatury politycznej w Sejmie Czteroletnim poprzez swoje dzieło pt. "Uwagi nad życiem Stefana Zamoyskiego". Jest to dzieło pełne oryginalnych rozwiązań społecznych, które znalazły odbicie w uchwalonej Konstytucji 3 Maja, którą znaczna część historyków nazywa bezkrwawą rewolucją. Po rozbiorach - w okresie Królestwa Kongresowego Stanisław Staszic, jako uczony, poświęcił się pracy nad rozwojem gospodarczym kraju oraz rozwinął szeroką działalność organizatorską w dziedzinie nauki i oświaty. Był współzałożycielem i prezesem Towarzystwa Przyjaciół Nauk, dla którego ufundował siedzibę w Warszawie (dzisiaj Pałac Staszica). W latach 1807 - 1812 był członkiem Izby Edukacyjnej, zaś od 1815 - 1824 członkiem Komisji Rządowej Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego oraz dyrektorem generalnym w Wydziale Przemysłu i Kunsztów. Od 1824r. Był ministrem stanu i współorganizatorem uniwersytetu w Warszawie oraz Szkoły Akademiczno - Górniczo - Hutniczej w Kielcach. Dlatego też zaliczany jest do kontynuatorów spuścizny Komisji Edukacji Narodowej. Kładł szczególny nacisk na sprawy nauczania i wychowania młodzieży, podkreślał znaczenie nauczania zawodowego (praktycznego), widział ścisły związek pomiędzy poziomem oświaty, a zamożnością państwa i narodu. Jego praktyczna działalność doprowadziła do odkrycia złoża węgla kamiennego i zainicjowania budowy kopalni w Dąbrowie Górniczej. Popierał rozwój Staropolskiego Okręgu Przemysłowego i przygotował plany jego rozbudowy. Działania te dały mu miano ojca geologii polskiej, a przez organizowanie wypraw geologicznych, między innymi w Tatry - uważany jest także za pioniera taternictwa.
Jego rozprawy z dziedziny geologii opublikowane w dziele "O ziemiorództwie Karpatów" (1815r.) wraz z mapą geologiczną Polski i krajów ościennych (jedna z pierwszych map tego rodzaju na świecie) stanowiły próbę systematycznego ujęcia geologii Polski. Jako filozof Staszic reprezentował materializm wyrastający z koncepcji francuskiego Oświecenia, widząc świat jako całość opartą na zasadzie rozwoju wynikającego z praw natury.
Poglądy Staszica, dotyczące rozwoju dziejów ludzkości, przedstawione w poemacie "Ród ludzki", są bardzo nowoczesne, albowiem ujmowały rozwój społeczny jako obiektywny proces postępu dokonującego się w toku walk i konfliktów społecznych, wynikających głownie z podziału ziemi i rodzajów jej własności.
Historia nazwała Staszica także ojcem demokracji polskiej, gdyż nikt przed nim tak odważnie nie walczył o równouprawnienie wszystkich stanów. Dążył również do rozwiązania problemów wsi na zasadach oczynszowania i spółdzielczości, dając przykład przez założenie Hrubieszowskiego Towarzystwa Rolniczego.
Stanisław Staszic był dzieckiem swej doniosłej, ale jakże zarazem burzliwej epoki. W codziennym życiu swego czasu tkwi głęboko, przejmuje się gorąco jego wydarzeniami. Pokolenie swoje wyprzedzał o 100 lat - jest, więc nam współczesny. W pełni objawiał się w nim duch realizmu w konsekwentnym dążeniu do odrodzenia politycznego i moralnego narodu. Wiele myśli formułowanych przez Staszica w ważnych dla ojczyzny momentach, znajdzie żywy oddźwięk i zastosowanie w chwili obecnej. Musimy także wierzyć, że nie tylko sprawy dnia dzisiejszego, lecz i losy naszej przyszłości będziemy kształtować również wg idei Stanisława Staszica, który upadającemu narodowi polskiemu rzucił tak budujące i krzepiące hasło mówiąc: "Upaść może naród wielki, zniszczeć tylko nikczemny"

Zaprasza na oficjalną stronie szkoły HANDLOWEJ

Daniel Pawłowicz. Copyright © 2008  Zespół Szkół Licealnych i Zawodowych nr 2 Wszelkie prawa zastrzeżone.